Drzeworyt barwny na chińskim papierze xuan; 31,5 x 43 cm
Sygn., opisana, p. d. :「吳國楊璋今不在，石齋金谷不園編。白石自名並題。」
(Yang Zhang z państwa Wu dziś już nie żyje, kamienny pawilon i złoty ogród nie
istnieją. Baishi, Ziming, dopisał.) oraz czerwoną pieczęcią Baishi (白石 - Biały
Kamień).
Z teki Album obrazów Starego Człowieka Baishi, wyd. Rong Bao Zhai, Pekin 1953.
Proweniencja: kolekcja prywatna, Polska
Winogrona należą do najbardziej charakterystycznych motywów w twórczości Qi
Baishi. Symbolizują płodność, dostatek i obfitość życia. W inskrypcji artysta odwołuje
się do dawnych mistrzów i zaginionych miejsc, podkreślając zarazem ulotność
ludzkich dzieł. Ta kompozycja, jedna z najbardziej cenionych w jego dorobku, łączy
bogactwo natury z refleksją nad przemijaniem.
Chiński malarz, kaligraf i rytownik pieczęci, uważany za jednego z najwybitniejszych
artystów XX wieku w Chinach. Urodził się w Xiangtan (prowincja Hunan) w ubogiej
rodzinie, początkowo pracował jako cieśla i rzeźbiarz w drewnie. Samouk, inspirował
się klasycznymi podręcznikami malarstwa, tradycją poezji i naturą. Około 1917 roku
osiadł w Pekinie, gdzie jego twórczość szybko zdobyła szerokie uznanie.
Qi Baishi znany jest przede wszystkim z przedstawień owadów, ryb, ptaków, kwiatów
i owoców, które malował z niezwykłą prostotą i energią, nadając codziennym
motywom rangę sztuki. Łączył swobodny gest kaligrafii z wyrazistą barwą, często
opatrując obrazy własnymi wierszami. Używał licznych przydomków, m.in. Baishi
(„Biały Kamień”), Ziming („ten, który sam sobie nadał imię”), czy Laoren („Stary
Człowiek”).
Jego dorobek, nagrodzony w 1955 r. Międzynarodową Nagrodą Pokoju, uznawany
jest dziś za symbol sztuki chińskiej XX wieku. Prace Qi Baishi znajdują się w
zbiorach najważniejszych muzeów na świecie, m.in. National Art Museum of China w
Pekinie, Beijing Fine Art Academy, British Museum w Londynie, Metropolitan
Museum of Art w Nowym Jorku oraz Tokyo National Museum.
Chinese painter, calligrapher, and seal carver, regarded as one of the most important
artists of the 20th century in China. Born in Xiangtan (Hunan province) to a poor
family, he began his career as a carpenter and woodcarver. Largely self-taught, he
was inspired by classical painting manuals, poetry, and direct observation of nature.
Around 1917 he settled in Beijing, where his art soon gained wide recognition.
Qi Baishi became especially renowned for his depictions of insects, fish, birds,
flowers, and fruits, painted with striking simplicity and vitality. He combined the
expressive energy of calligraphy with bold color, often accompanying his works with
his own poems. He used numerous sobriquets, including Baishi (“White Stone”),
Ziming (“the one who named himself”), and Laoren (“the Old Man”).
In 1955 he was awarded the International Peace Prize, and today his oeuvre is
considered a symbol of 20th-century Chinese art. Works by Qi Baishi are held in
major museum collections worldwide, including the National Art Museum of China in
Beijing, the Beijing Fine Art Academy, the British Museum in London, the
Metropolitan Museum of Art in New York, and the Tokyo National Museum.
