akwaforta, 32x21,5cm format zadruku,opisana na dolnym pasku ołówkiem przez autora,I odbitka autorska,oprawiona w passe-partout i ramkę
Krystyna Górska urodziła się w Starej Wsi (1921)
niedaleko Bielska Białej. Studia artystyczne rozpoczęła w Akademii Sztuk
Pięknych w Krakowie, zarządzanej już wówczas na początku lat 40 przez Niemców,
(Staatliche Kunstgewerbeschule). Po wojnie wyszła za mąż i w 1948 roku
kontynuowała studia w sopockiej PWSSP. Była jedną z pierwszych studentek, która
uzyskała dyplom w dziedzinie grafiki użytkowej, nieco później specjalizowała
się w grafice artystycznej, ale w latach 50. mocno związana z projektami etykiet
reklamowych wykonywała prace w technice drzeworytu, linorytu i akwaforty.
Artystka pochodziła z zacnej rodziny Starowieyskich, której przedstawicielem
był znany polski malarz Franciszek Starowieyski, sama zaś lata dzieciństwa
spędzała w dworze Iwierzyce koło Robczyc, którego właścicielami byli jej
pradziadowie Michałowscy. Ściany dworu były gęsto zawieszone wspaniałymi
akwarelami Piotra Michałowskiego.
Jedna z większych wystaw jej prac była prezentowana w Galerii ZPAP w Gdańsku.
Prace pochodziły z prywatnej kolekcji René Patryka Burakowskiego.
Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau (Państwowa Szkoła Rzemiosła Artystycznego w Krakowie) – artystyczna szkoła zawodowa założona przez władze niemieckie podczas okupacji hitlerowskiej w miejsce zamkniętej krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, początkowo jako kontynuacja przedwojennego Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie. Uczniami szkoły było wielu późniejszych wybitnych polskich twórców oraz intelektualistów, działających w okresie powojennym. Z kręgu słuchaczy Kunstgewerbeschule wywodziła się także znaczna część uczestników Podziemnego Teatru Niezależnego Tadeusza Kantora. Istniała do 31 marca 1943.Dyrektorem został przedwojenny dwukrotny rektor ASP w Krakowie, prof. Fryderyk Pautsch, pod nadzorem dyrektora niemieckiego. Obok wykładowców z Instytutu Sztuk Plastycznych (m.in. Witold Chomicz, Wiesław Zarzycki, architekci Wacław Krzyżanowski i Ludwik Wojtyczko) zatrudniono wybitnych profesorów przedwojennej akademii. Byli to m.in. Władysław Jarocki, Stanisław Kamocki, Józef Mehoffer, Fryderyk Pautsch, Ignacy Pieńkowski, Stanisław Popławski, Alfred Terlecki.
