Emanuel Eichel (1717 - 1782) według: Jeana-Françoisa de Troy (1679 - 1752), Dawid i Baszteba

Miedzioryt: w św. oprawy: 47 x 34,5 cm: w oprawie: 50, 5 x 48,5 cm
Proweniencja: zakup antykwaryczny, kolekcja prywatna Polska

Miedzioryt wykonany według obrazu Jeana-François de Troya z 1727 roku, ukazujący jedną z najbardziej rozpoznawalnych scen starotestamentowych – epizod z II Księgi Samuela (2 Sm 11), przedstawiający moment, w którym król Dawid dostrzega kąpiącą się Batszebę.
Kompozycja utrzymana jest w duchu francuskiego malarstwa rokokowego, z wyraźnym naciskiem na elegancję formy i zmysłowy charakter przedstawienia. W centrum sceny znajduje się Batszeba, ukazana w stanie spoczynku przy fontannie, otoczona służbą; jedna z towarzyszek obmywa jej stopy. W tle, na tarasie pałacu, widoczna jest postać Dawida, obserwującego kobietę. Motyw ten buduje narracyjne napięcie i stanowi kluczowy element ikonograficzny przedstawienia.
Rycina wiernie przekłada malarską kompozycję de Troya na język grafiki, zachowując subtelność światłocienia i dekoracyjny charakter sceny. Temat, popularny w sztuce europejskiej od renesansu, stanowił pretekst do ukazywania aktu kobiecego w kontekście biblijnym, łącząc walor moralizujący z estetyką dworską.
U dołu ryciny umieszczony jest podpis objaśniający scenę (z błędnym oznaczeniem księgi jako „2 Reg. XI”), którego treść można tłumaczyć jako:
„Dawid widzi piękną Batszebę i zapalony miłością posyła posłańca, by ją sprowadzić.”