WIELKOPOLSKA, POZNAŃ. Kalckstein, Arnold, Geschichte des Infanterie-Regiments ...

WIELKOPOLSKA, POZNAŃ. Kalckstein, Arnold, Geschichte des Infanterie-Regiments von Courbière (2. Posensches) Nr. 19 als Fortsetzung der „Fünfzig Jahre Geschichte“ des königlich Preußischen 2. Posenschen Infanterie-Regiments Nr. 19, wyd. Ernst Siegfried Mittler und Sohn, Berlin 1896; historia 19 Pułku Piechoty im. von Courbière’a (2 Poznańskiego); książka złożona z 5 części (scharakteryzowano w nich historię pułku w latach: 1863-1866, 1866, 1866-1870, 1870-1871 i 1871-1895) i 20 dodatków; na str. przedtyt. portret – półpostać Wilhelma de Courbière (Wilhelm René Baron de L'homme de Courbière); ponadto 11 rozkładanych map i planów (w tym: Plan des Schlachtfeldes von Kissingen); ozdobne wyklejki, brzegi kart marmoryzowane, na str. przedtyt. odręcznie nieaktualny wpis własnościowy; VI + 262 str., st. bdb., twarda oprawa, płócienna, z tłoczonymi złoconymi wzorami (orzeł w koronie na przedniej okładce i żelazny krzyż za kampanię z 1870 r. na tylnej), z minimalne przetarcia, na grzbiecie złocony tyt.; format 8o;
19 Pułk Piechoty im. von Courbière’a (2 Poznański) był jednym z dwóch pułków (obok 18 Pułku Piechoty im. von Grolmanna – 1 Poznańskiego), który w armii niemieckiej był określany mianem pułkiem Kaczmarków. Jego poszczególne pododdziały stacjonowały okresowo w Poznaniu: 1 batalion od 1817 do 1830 r., a potem w latach 1836-1848; 2 batalion: od 1819 do 1830; 3 batalion: od 1823 do 1830 r., a potem w latach 1836-1848; batalion fizylierów: 1818-1823. Pułk opuścił Wielkopolskę w 1830 r. w związku z powstaniem listopadowym. Prusacy obawiając się o lojalność jego żołnierzy przenieśli go aż do Saksonii. Jego pododdziały wróciły do miasta 1836 r., ale w 1848 r. zostały dyslokowane do Lubania i Görlitz. Ta decyzja ponownie była związana z powstaniem, tym razem wielkopolskim. Pułk szczycił się służbą syna Antoniego Radziwiłła Wilhelma w czasie kampanii przeciw Napoleonowi w latach 1812-1814.