Lech KUNKA ( 1920 - 1978 ), b/t; 1974

technika własna, papier; 30,5 x 39,5 cm w świetle p-p.: 56 x 65 cm
Proweniencja: kolekcja prywatna Łódź

Malarz, rysownik, scenograf. Studiował w łódzkiej PWSSP pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego. Uczęszczał do Académie Moderne Fernanda Légera. Był jednym z przedstawicieli grupy łódzkich awangardzistów należących do tzw. „kręgu Strzemińskiego”. Uczestniczył w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki "Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale w 1955 r. oraz w II Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 1957 r. W latach 50. malował dynamiczne obrazy z geometrycznie uproszczonymi figurami ludzkimi i zwierzęcymi. Później zaczęła go fascynować materia i faktura obrazu. W latach siedemdziesiątych jego "malarstwo biologiczne” przeobraża się w malarstwo w kierunku geometrycznym. Został nagrodzony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964) i nagrodą Ministra Kultury i Sztuki za działalność pedagogiczną. Jego prace znajdują się w zbiorach państwowych, w przestrzeni publicznej oraz kolekcjach prywatnych.